برگه فیسبوک سرای دانای توس
ما پس از اسلام دیگر پهلوان نداشته ایم همیشه از نظر نظامی ضعیف بودیم. دیگر مرزبانی چون رستم نبود تا از کودکان بی گناه در برابر تازش های ددمنشانه تازی و تاتار دفاع کند. خانه هایمان را سوزاندند، مردمانمان را کشتند یا برده کردند. مرز ها ما که مقدس ترین چیز برای ما بود را شکستند تا بتوانند هرچه می خواهند بکنند. ایران که در بین کشورهای نامتمدن (توران و تاتارها و تازی ها و ...) قرار داشت وضعیت خاصی داشت چراکه همواره این اقوام بیابانگرد برای خالی کردن انبار کشاورزان ما می تاختند و می کشتند و می سوختند و می بردند. از زمان ساسانیان مرزهای ما و مرزداران ما ضعیف شدند تا این که به دست تازیان مرزهای مقدس ایران زمین شکسته شد و سده ها ستمی بر نیاکان ما رفت که بی گمان همه از آن آکاهی داریم.
من مطمئن ام زمانی که فردوسی داشته این سخنان خسرو پرویز را پس از چندسد سال به شعر در می آورده بسیار دردمند بوده و اشک می ریخته. دردمندی او در شعرش نمایان است و پس از 1000 سال با ما سخن می گوید و اشک را به چشم ما می آورد.
كه ايران چو باغيست خرم بهار --- شكفته هميشه گل كامگار
نگر تا تو ديوار او نفگنى --- دل و پشت ايرانيان نشكنى
كزان پس بود غارت و تاختن --- خروش سواران و كين آختن
زن و كودك و بوم ايرانيان --- بانديشه بد منه در ميان
شرم باد بر همه کسانی که فرزند این خاکند و هنوز دارند با مرزهای ایران زمین می جنگند.
ما پس از اسلام دیگر پهلوان نداشته ایم همیشه از نظر نظامی ضعیف بودیم. دیگر مرزبانی چون رستم نبود تا از کودکان بی گناه در برابر تازش های ددمنشانه تازی و تاتار دفاع کند. خانه هایمان را سوزاندند، مردمانمان را کشتند یا برده کردند. مرز ها ما که مقدس ترین چیز برای ما بود را شکستند تا بتوانند هرچه می خواهند بکنند. ایران که در بین کشورهای نامتمدن (توران و تاتارها و تازی ها و ...) قرار داشت وضعیت خاصی داشت چراکه همواره این اقوام بیابانگرد برای خالی کردن انبار کشاورزان ما می تاختند و می کشتند و می سوختند و می بردند. از زمان ساسانیان مرزهای ما و مرزداران ما ضعیف شدند تا این که به دست تازیان مرزهای مقدس ایران زمین شکسته شد و سده ها ستمی بر نیاکان ما رفت که بی گمان همه از آن آکاهی داریم.
من مطمئن ام زمانی که فردوسی داشته این سخنان خسرو پرویز را پس از چندسد سال به شعر در می آورده بسیار دردمند بوده و اشک می ریخته. دردمندی او در شعرش نمایان است و پس از 1000 سال با ما سخن می گوید و اشک را به چشم ما می آورد.
كه ايران چو باغيست خرم بهار --- شكفته هميشه گل كامگار
نگر تا تو ديوار او نفگنى --- دل و پشت ايرانيان نشكنى
كزان پس بود غارت و تاختن --- خروش سواران و كين آختن
زن و كودك و بوم ايرانيان --- بانديشه بد منه در ميان
شرم باد بر همه کسانی که فرزند این خاکند و هنوز دارند با مرزهای ایران زمین می جنگند.
